Yağmura gebe bulutlar gibi,
dolu dolu gözlerin çocuk.
Fırtınalar kopuyor besbelli yüreğinde,
besbelli acıyor içinde bir yerler,
işte aşk böyledir çocuk.

Daha öğrenmemişken kendi adını,
kimim ben diye soramamışken kendine,
bir bakarsın şiirler yazıyorsundur.
İçinde kayboluyorsundur kelimelerin.
Ve dünya, yüreğinden de dar geliyordur.
İşte aşk öyledir çocuk

Aşık oldun mu boş vereceksin.
Nasıl olsa, seni sana komaz,
Durmaz gözlerinde durduğu gibi hayali.
Ürkek bir serçe misali,
alır götürür bir yerlere dönemezsin.
İşte aşk özletir çocuk

Mecburiyetlerin tasması gibi,
boynun emrine kıldan ince,
ve sevince bir kere,
gayri tövbe tutmaz yüreğin.
Gönül yorgunu bir hasta gibi,
müptelası olursun.
İşte aşk inletir çocuk

Sevince vız gelir ölüm türküsü.
Oturur gırtlağına bir şey konuşamazsın.
Utanma belasına değil,
istesen de ağlayamazsın.
Kahroluş mahşere dek uzasa bile,
işte aşk bekletir çocuk

Abdullah Ecevit