Kadir Mevlâ kuluna ömür vermiş süreli
Azmini şoklayacak pilin yoksa ne çare
Meramı aklayacak dostla müşavereli
Ömrü imar etmeye dilin yoksa ne çare.

Kul gelirsin dünyaya yaşaması farz olur
Garabetler yaşanır; pohpohlanır, tarz olur
Bilirsin ki her amel Yaradan’a arz olur
Yüreği serinleten yelin yoksa ne çare.

Sana el açanlara yıkmış isen kaşını
Okşamadınsa şayet bir yetimin başını
Zehire çevirdinse sofrasında aşını
Vermeyi üstün bilen elin yoksa ne çare.

Yalanı hakikate üstün tutup övmüşsen
Gerçeği söyleyene garez güdüp sövmüşsen
Zayıf anı kollayıp ilk fırsatta dövmüşsen
Doğruluğun yurdunda ilin yoksa ne çare.

Ter ile mânâ bulan bir tek sofra kurmadan
Helâl-haram demeyip tıkınmışsan durmadan
Allah rızası için miktarını sormadan
Bir hayra harcadığın malın yoksa ne çare.

Muhacir dolandığın hür vatanın uğruna
Canını vermez miydin, düşmez miydin bağrına
Duyan yok mu diyerek tam istiklâl çağrına
Uyanlara açılan yolun yoksa ne çare…

-muhacir bozkurt-
Mustafa KÜTÜKCÜ