![]() YOL TÜKENİYOR
Bir yol var önümde, arkamda ömür,
Ömür harcanırken, yol tükeniyor. Ey hayat atını biraz yavaş sür, Her nefes, her adım hâl tükeniyor... Ölümü yaratan bâkî, diridir Ezelin, ebedin tek sahibidir Zaman akıp giden bir su gibidir Günler, aylar derken, yıl tükeniyor Dünya ağır yüktür, taşıyanı çok Gariban kuşların aşiyanı yok Ne kadar da azdır yazık, gönlü tok Faydasız işlerde kul tükeniyor. Her nefes, her lokma sayılıdır bil Aklından yarını, geleceği sil Hakk’a dön, tövbe et, huzurda eğil Nefis sofrasında bal tükeniyor. Dostun, akranların göçerler bir bir Aklına hiç gelmez Münkerle Nekir Ölüm yaklaşınca çekilmez zikir Dil dönmez oluyor, kâl tükeniyor. İlkbahar-yaz derken, kış çabuk gelir Kar yağar başına, dallar eğilir "Yolculuk var" diye sâlâ verilir Ömür defterinde dal tükeniyor. Nûriye Akyol DEĞERLİ BİR KALEMDEN: Bana düşmez bundan birazcık hisse, Yâr gönlüm bağında,bunları bilse, Muhabbet yok ise,sevda yok ise, Bu cefa çekilmez,sol tükeniyor... ------------Nurettin GÜLBEY |
Emeğinize yüreğinize kaleminize sağlık üstadem güzel bir şiir tebrik ederim Saygılarımla