Ayrılık sapağı yol ayrımındayım
Avuçlarımda kor ateşler
Gözlerimde sağnaklar
Kalbimde bir tufan bir alabora
Kar boran gönül sarayım
Bilirim sensiz yaşanmaz
Geceye pusu kurmuş ayrılık habercisi
Gün ortasında güneş batacak şimdi
Yarım kalmış hayalim
Kabul olmayan DUÂ, msın ne diyeyim

Böylesi perişan böylesi biçare olmazdım sen olsaydın yanımda
Avunmuyor kalbim artık hiç bir şeyle
Artık daha az şiir yazıyor
Daha az şarkı dinliyorum
Ne çok şiir dinlemişiz
Ne çok şarkı seçmişiz
Bir gün biteceğimizi bile bile
Bu kadar çok hatıra biriktirmeseydik keşke
Ne dinlesem hepsi seni hatırlatıyor
Artık bazı şarkılar çalınmamalı
Bazı şiirler hiç ama hiç okunmamalı
Belki de bir daha hiç şiir yazılmamalı

Keşke diye başlayan sözler var artık dilimde
Neyse,yle teselli buluyorum her seferinde
Her sabah daha kırgınım
Ve daha karanlık bir güne açılıyor gözlerim
Bu ayrılık illetini kalbime bırakalı
İçimden gülmek bile gelmiyor eskisi gibi
Oysa ne çok severdim katıla katıla gülmeyi
Ama sensiz gülüşün bile bir anlamı kalmadı
Huzur dolu saatlerin yerini acı bir telaş aldı
Kalbimde bir çarpıntı sanki bir şeylere geç kalmış gibi
Bir matem havası içindeyim sürgündeyim hastayım
Belki de söyleyemediğim gizli bir yastayım

Şu kırgın yüreğimin ahvali sığmadı bir cümleye
Dilim dönmedi lisanım yetmedi derdimi söylemeye
İntizarım yok benim sevdiğim hiç kimseye
Varsa sitemim ahım bir o kalsın mahşere
Artık bundan sonrası
Vesaire vesaire vesaire