Zamana hükmettim zannetme sakın
Her şeyin hesabı sorulur bir gün
Boyun eğmedinse o yüce hakka
Ruhun zindanlarda yorulur bir gün

​Gönül tahtı yıktın, saraylar kurdun
Mazlumun ahıyla menzile vardın
Sanma ki sen burda baki kalırdın
Defterin önünde dürülür bir gün

​Dili süslü ama kalbi kapkara
Açtığın o derin, o onmaz yara
Seni de düşürür elbet bir dara
Yolların çıkmaza vurulur bir gün

​Kibir dağlarını mekan eyledin
Haklıya haksızı reva söyledin
Bu yalan dünyada sen ne eyledin?
Mizan kantarında durulur bir gün

​Gözyaşı döktürdün, çıkar sağladın
Kendi yalanına hep bel bağladın
Gönül kapısını sıkı dağladın
O kapı ansızın kırılır bir gün

​Güneşin doğsa da ufuktan geri
Dolmuyor gidenin sızlayan yeri
Akarken alnında günahın teri
Hayatın rengi de kararır bir gün

​Savurdun ömrünü boş bir hevese
Muhtaç kalacaksın o son nefese
Sığmazsın artık bu dar kafese
Tenin de toprağa karışır bir gün

​Dönüp de bakınca dünkü haline
Kilitler vurulur o sert diline
Ağıtlar yakılır dertli beline
Elbette hükümler verilir bir gün