Nasıl geçecek bilmem,yokluğunda ilk gece?
Duman olup tütüyor Amasya akşamları.
İsmini sayıkladım şimdiden hece hece,
Duman olup tütüyor Amasya akşamları.

Bin bir düşünceyle Yalıboyu’nda gezdim,
Ayrılık acısından duran zamandan bezdim,
Manâlı bakışlardan nice gönüller ezdim,
Bir ok gibi batıyor Amasya Akşamları.

Ayrılık fırtınası kırınca dallarımı,
Ben,gönüllü doldurdum yaprakla yollarımı,
Terkedilmişim sanki,bağlarım kollarımı,
Baykuş olup ötüyor Amasya akşamları.

Boynum bükük,kadere,çok sabahlar ağladım,
Her yanım hüzün kokar karaları bağladım,
Ben bilirim yanmayı,ciğerimi dağladım,
Çok insafsız bitiyor Amasya akşamları.

Şimdi senden geriye ürkek bakışın kaldı,
Ruhumda rüzgâr esti,sildi,hepsini aldı,
Dağlandı benim bağrım,üstüme elem saldı,
Derdime dert katıyor Amasya akşamları.

Duyguları taşıdım gözlerimde sel gibi,
Umutları üfledim seherlere yel gibi,
Hicranı konuk ettim gönüllerde,el gibi,
Yine bana çatıyor Amasya akşamları

Vahdet-i Can ( VAHDET ÇİL)