"Eriye eriye tükenen yaz" imgesiyle açılış yapmanız, sonbaharın gelişini ve mevsim geçişindeki hüznü çok doğal hissettiriyor. İkinci kıtadaki "çınar ağacı" ve "yapraksız dal" betimlemeleri sonbahar atmosferini güçlendiriyor.

​Geleneksel Söyleyiş: Şiirde yer alan "yemişen dalı", "sazını çalan", "kör düğüm" ve "vuslat" gibi ögeler, halk şiirimizin ve aşık edebiyatının zengin motifleriyle birebir örtüşüyor.

Her kıtanın sonundaki "Geriye kalanı / İçi boş geleni / Sazını çalanı... yazsam olmaz ki" redif kalıbı, hem şiirin ana fikrini birleştiriyor hem de okuyucuda güçlü bir ritmik hafıza bırakıyor.

​Şiirin son kıtasında eylülün klasik "ayrılık ve hüzün" klişelerine mesafeli durup, gerçeğe ve öze vurgu yapmanız anlatıma özgün bir derinlik katmış.

​Elinize ve kaleminize sağlık; halk şiiri geleneğinin sadeliğini ve içtenliğini çok güzel yansıtan, ahenkli bir çalışma olmuş.

Emeğine sağlık

Kaleminiz daim olsun güzel bir çalışma anlamlı dizeler kutlarım emeğinizi selamlar sevgiler saygılar gönderdim hayırlı günler dilerim ....

Eylülün hüznünü, ayrılığı ve sonbaharla değişen insan hâllerini sazın diliyle anlatan güzel bir şiir olmuş Vahdet kardeşim. “Seven gönüllere örülse ağlar, atılan kördüğüm vuslatı bağlar” dizelerini özellikle beğendim. “Eylül hüzün imiş, eylül ayrılık” sözü de mevsimin gönülde bıraktığı duyguyu sade ve etkili biçimde dile getirmiş. Kutluyorum, kalbi selamlarımla.