Nefes verip, alıyorum
Ağlıyorum, gülüyorum
Hayallere dalıyorum
Bende bir insanım işte.

Kaybedip, bulduğum olur
Çaresiz kaldığım olur
Kendimi saldığım olur
Bende bir insanım işte.

Yemek yeyince doyarım
Konuşur, hemde duyarım
Bazen bozulur ayarım
Bende bir insanım işte.

Kırılırım, darılırım
Affederim, sarılırım
Dinlenirim, yorulurum
Bende bir insanım işte.

Cana meskendir bedenim
Bir boyum var, birde enim
Benim de var bir sevenim
Bende bir insanım işte.

Yol boyunca yürüyorum
Menzilimde duruyorum
Biraz huzur arıyorum
Bende bir insanım işte.

Yanıyorum, üşüyorum
Tökezliyor, düşüyorum
Aranızda yaşıyorum
Bende bir insanım işte.

Şart mıdır, mal,mülk, para,pul?
Çok mu lâzım, yüksek okul?
Kul olmaksa kural, usûl
Bende bir insanım işte.

Vursa bile yerden yere
Boynumuz eğri kadere
Bize de mesken yerküre
Ben de bir insanım işte.

Bir olana inanırım,
Güvenirim, dayanırım
Hak âşkıyla boyanırım
Ben de bir insanım işte.

Ha Hicranî, ha Hasan’ım
Benim de kırmızı kanım
Vurmayın, yanıyor canım
Bende bir insanım işte.

Nûriye Akyol /23/5/2024

DOST KALEMLERDEN İNCİLER:

Bazen tökezleyip düşüyorum
Kendime, tabiata kızıyorum
Gözlerimi yaşlarla süslüyorum
Makina değil bende bir insanım...
-------Hasan Çapraz

Ne zor iş, emek isteyen sanat
Ömür boyu, insan gibi kalmak.

Kul düşünce

Görsel alıntıdır.