0
Yorum
15
Beğeni
5,0
Puan
372
Okunma
Yine geliyorum kapına
Kurak bir çöl gibisin
Yumuşak ve tozlu sözcüklerin
Geçiyorum bildiğim tüm adreslerinden
Ağır yenilgiler alarak
Engellerin yalnız bana
Kalbinin ne kadar uzak olduğunu görüyorum.
Endişelerin aman vermiyor
seni daha çok özlememe
Adın önemli değil
Yüzünü de unutuyorum sıklıkla
Sevdanı özlüyorum
Her susmanda
Seni susarak özlüyorum..
Böyle yazılmadı bu şiir
Kaç kalem kırıldı kaç yağmur geçti üzerinden
Yazmadan konuşulamazdı
Ne kavgalardan çıktı bu şiir
Özlemle matemi arasında..
Tek ben miyim,
Ben mi böyleyim,
Kıyameti özleten bu karmaşık çağda.
Özge Bilgeç
5.0
100% (5)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
