"Yazdıklarımla,
yaz(a)madıklarım arasında bir yerde kirlendi ruhum;
Ve ben her harfi tek tek sıktım beynime.
Dilini ısır bazan demişti,
oysa ,
ruhumu güldüren,
dilim pare - pare dilmlenmişti bilemedi!
Düşünceden azat olmuş,
koyun ruhlu faişeler,
saçını tarıyordu ruhum yanarken.
Ve ben bana söyleleni yapmanın acısı ile,
hep sustum.
Anlamaya başladığımı her düşündüğümde,
bu çivisi çıkmış dünyayı,
aynada gördüğümü tanıyamadım.
Ne olmuştu bu çirkin adama?
gözlerinin arkasında ki kin,
kime aitti?
Sahibinin gütmediği...
Dedimya,
yazdıklarımla,
yazdır - ma - dıkları arasında bir yerde kirlendi ruhum;
Ve ben her harfi tek tek sıktım beynime.
Oysa,
yıkayacaktı kalbimi cümlelerim,
ve ben belki,
belki mutlu gidecektim cehennemime.
Hiç bir puşt,
pususu kesmeyecekti yolumu.
Isırdım dilimi,
pare - pare dilimlendi,
o bilmedi...
__şairşizofren__