Demedim mi?

Demedim mi seni sevdiğimi?
Demedim mi seninle hayal güzel?
Her aklıma geldiğinde,
Hatta aklıma gelmediğinde bile...
Gönlümün içinde,
Kalbimin derinliklerinde,
Damarlarımda dolaşırken,
Her nefes aldığımda
Ve nefessiz kaldığımda da
Çırpınışlarım senin için...

Hani gözlerim kapandığında,
Kirpiklerin tek tek battığında,
Seni kendimde aradığımda,
"Ben" diye sana geldiğimde...
Neşe ile hüznün içinde,
Merkezi "sen"
Ben" ile döndüğümde,
Demedim mi Hu Hay Can!
"Sen" diye kendime haykırdığımda...

Gel deme, geleyim diye okşa ruhumu,
Ver Adn cennetinde Kevser suyunu.
Her yudumda ruhumun sarhoşluğunu,
Sev, okşa en şehvetli hâlinle;
Ver ruhunu, al ruhumu...

Demedim mi ey sevgili?
Demedim de nedir bu hasretin, özlemin?
Temâşâ hâlindeki o gözlerin...
Ellerindeki ellerim,
Tutuşundaki ateşinle tutuşum,
Bedendeki ruhun çıkışı, sana sunuşum...
İşte o an vuslat; "Ben ölüm, sen gülüm" diye sevişin...
Hu, hu, hu...
Aşk ile Hu!