Dağların soluksuz tarafındayım
Köşede kopuzlar çalıyor
Azıcık durmaya gör
İhanet seninle

Alnında bal oğulu bitmiş arının
Hiç bir cesur çiçekte gözü yok
Çalışırken iğnesini düşürmüş oluyor
Sure ve suhuflar okuyorum
Küllerini öperek

Diş sızısıdır insanlık
Acı kolonisinde çağrısı duyuluyor:

Kardeşlerim
Kardeşlerim
Ölüme gideceğiz siz gelmiş olacaksınız
Ben çoktan varmış !
Siz benim için
Ben sizin için
Bizm için her şey
Sizden olmayan ama bana ait bizm için

Çorak arazideki mayını üreten mühendis
Göl tabanındaki serseri mayın
Silahı silah yapmak için
Kan almak için
Çocuğunun parasına can katmaktadır

Dikenli tellerle aşk çevrilmez
Güller içinde uyur erenler
Benim elimde, kalemimde
Arı düşlerin karanlık sancısı
Kirlendi mi benliğim
Evet
Temizlenecek mi ?
Hayır çünkü benim içinde bir bizm var
Yunus’tan sonra kirlendi evrağımız
Şiirde bizm var.