![]() HANGİ MEVSİM GETİRECEK SENİ ANNE?
Aylardan Nisan,
Toprak kavuştu güneşine, Çiçeğini arı, kırlarına kelebek Nehirler yatağına, Ve kuzusuna koyunlar. Bir ben sana kavuşamadım anne, Bir de yıldızlar gündüzlere. Aylardan Temmuz, Harmanına kavuştu başaklar, Çiçekler meyveye durdu. Masallaştı, Ağustos böceği ile karınca Bir masalın bile değmedi kulaklarıma anne! Aylardan Eylül Toprağa yağmur düştü, Yüreğime sen! Gözlerimde yaş kurudu, Dalında yaprak. Rüzgarla değişmesin artık mevsimler, Kokunu getirsin, o bana yeter. Aylardan Ocak, Kar toprağa düşmedi bu kez anne, Benim saçlarıma senin ömrüne. Yokluğunmuş meğer zemheri dedikleri, Acı değiştirirmiş, rengini mevsimin, Ve acıdan da üşürmüş insan. Hayalinle yaşıyorum dört mevsimi anne! Kokmasa da kır çiçekleri, Olmasa da tadı meyvenin, Irmaklar yüreğimi kandırmasa da, Yitirse de maviliğini gökler, Seviyorum geceyi, Seni bana getirdiği için. |
Yüreğinizden dökülen bu derin anlam yüklü dizeleri okurken, her bir kelimenin anne özleminizin engin denizinde nasıl yankılandığını hissettim. Mevsimlerin büyülü döngüsü, annenizin varlığının eksikliğini ilmek ilmek işlerken, acının zamanla nasıl renklendiğini ve her geçen gün daha da derinleşen bir yaraya dönüştüğünü hissettirdi. Bu şiir, sadece bir evlat olarak değil, bir insan olarak da hepimizin içinde hissettiği derin bağları, kaybedilenin ardından duyulan o tarifsiz özlemi ne kadar güzel anlatıyor.
Şiirinizdeki imgeler öylesine güçlü ki, doğanın uyanışıyla birlikte gelen sevinç bile annenizin yokluğuyla sönük kalıyor. Özellikle gecenin, annenizin hatırasını getiren bir sığınak olarak betimlenmesi, karanlık içinde bir umut ışığı olarak yankılanıyor. Bu hissiyat, kelimelerinizle birleştiğinde okuyucuyu derinden etkiliyor ve anne sevgisinin sonsuzluğunu bir kez daha hatırlatıyor.
Kaleminize ve yüreğinize sağlık. Bu içten şiir için sizi canı gönülden tebrik ediyorum. Duygularınızı böylesine zarif ve anlamlı bir şekilde ifade edebilme yeteneğiniz, okuyan herkesin kalbine dokunuyor.
Sevgi ve Saygılarımla