Nasırlı Eller
(O benim Köylüm)

Çilekeştir Anadolu’mun yiğit köylüsü,
Elleri nasırlıdır ama yüreği tertemiz,
Aylarca yorulsa da, kavrulsa da yüreği,
Toprak benim dostum der, sarılır toprağa

Erkeğim demez, kadınım hiç demez,
Şafak sökmeden, revan olur toprağa,
Alnında biriken kutsal alın terleri,
Yağmur olur damla damla, can olur toprağa.

Toprağa adamıştır ömrünü, benim yiğit köylüm,
Onlar milletin efendisi, memleketin emekçisi,
Emekçidir kendisi, ancak emeği sömürülür,
Simsarlar, kabzımallar alır emeğini, iç eder.

Benim emekçi köylüm, düzenbazların kurbanı,
Çaresizdir, yorgundur ama ümitsiz değildir,
Bir yandan mazot, diğer yandan gübre borcu,
Kırar belini ortadan ama yine de ayaktadır.
*
Benim çilekeş, elleri nasırlı yiğit köylüm,
Bağrı yarılan toprağa, yazar manifestosunu.
Şafak sökmeden, düzenbazlar okusun, diye,
Heyhat! Ne okuyanı vardır, ne de hakkını arayan