Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
enki şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
enki şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
Elektrik olmazsa cok ciddi yikiliriz be😀internet gidebilir belki sessiz sakin hersey yine yasana durur duymayiz anca sehre biri surerse atini haberimiz olur kim kimi nerde ne kadara ve neden ne yapmis...ulasmak ulasilir olmak yorucu...ama buzdolabi iyi bisey😏
derinlere kök salmış bir inanç nasıl sarsılabilir ki kim tabularını tabuta gömüp yas tutabilir ardından Muhteşem sözler okurken kendi tabutumu Taşıyor gibi hissedip şiirler eşliğinde gömüyordum yüreğine sağlık saygılarımla selametle kalın
Evet... Bu belki de ilitişimin, küreselleşmenin ve teknolojinin gelişimiyle ilintili... İnsanlar bugün ayda, marsta yaşam planlıyorlar. İkiyüz yıl önce asla akla gelmeyen bir bir olgu... Yüz yıl sonra nasıl yaşar insan acaba...?