Girdabına düşenin, kör olurmuş gözleri
Ahvalinden sitemdir, yarası var bilinmez!
Bana ilaç gibiydi, onun melek sözleri
Dünyayı dar etmişte hafızamdan silinmez..


Gözü yaşlı şiirin, hüzün dudaklarında
Hasret içtim bugünde, duygularda yaralı
Şiirler yalan olmuş, gezdim sokaklarında
Tükenmiş ilhamlarda, ünlemlerde sıralı!


Eflatun kalemlerin, şakıyan dili susmuş
Maşukundan intizar; bize de gül yarası!
Fırtınalar savurmuş, günahları kül esmiş
Yangınlarda içimde, bana kalan mirası!


Firak-ı gam etmişim, dumandır yine başım
Sual ettim o yâri, gelsin de gönül alsın.
Cefalar yolum oldu, dökecek belki yaşım
Fanidir bu dünyada, şiirler “baki” kalsın


Hassasi dert yorgunu, geçer yılları böyle
Son durak burası, kaç merdiveni var daha?
İnsek çıksak ta göğü, Allahım hayır eyle
Yeter ki senden olsun, içimdeki son vaha...

2024 İsk. (Mazinin Günlüğü)