4
Yorum
43
Beğeni
5,0
Puan
1472
Okunma
Ne zaman bir Elif bahsi geçse şiirlerimde, nedense kelimeler hep eski türkçe dökülür gönlümden ve hep hece vezninde dizilir mısralar.
Tevhid : Birlik - Fecr : Sabah, Tan - Dil : Gönül
Seni sevdim ki aşk-ı tevhid ile,
Okudum divit, ismin yazam diye...
Gördüm amma, bir hiç varki içimde,
Korkarım, gönülden yazamam diye…
Gördüm amma, bir hiç varki içimde,
Korkarım, gönülden yazamam diye…
Gece fecre varır bir ümid ile,
Hicr eder ruh vuslata erem diye...
Gördüm amma bir sen varki içimde,
Canım vermem ,sen, bende kalan diye…
Gördüm amma bir sen varki içimde,
Canım vermem ,sen, bende kalan diye…
Dil mest olur çıkar yola aşk ile,
Esma dır ismin yolcunun dilinde..
Gördüm amma bir yol varki önümde
Ürkerim yoldan sana çıkmaz diye…
Gördüm amma bir yol varki önümde
Ürkerim yoldan, sana çıkmaz diye…
Elif ki cümle alemin özünde,
Dört kitabın manasıda kendinde,
Gördüm amma Elif ki bilmeyende,
Divit , Alem ve Vuslatta nafile …
Gördüm amma Elif ki bilmeyende,
Divit , Alem ve Vuslatta nafile …
11.02.2024 / Hamburg
Ahmet Büyükyılmaz
5.0
100% (18)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.