Birgün hiç ummadığın bir anda,
Yolun kesişir bir yabancıyla,
Dünya hali tevâfuk dolu..
Dağı dağa kavuşturmayan,
Kavuşturur insanı insana..
Vakit o vakittir, yollar birleşir..
Sanki tanırsın, garip bir hisle
Asırlardır onu..
Yabancı desen yabancı değil,
Yakının desen hiç değil..
Öyle yaman bir çelişkidir ki;
Anlamsız dediğin anda
Açılır mânâ kapısı..
Gönüldür, ruhtur bilir
Neyin ne olduğunu,
Misâl âleminde tanıştığındır o,
Sözleştiğin, sınavındır..
Tekamülün, seni sana hatırlatmak için,
Çıkmıştır karşına..
Silkeler ruhunu, hem yaran,
Hem merhemin olur..
En iyi dostun aynı zamanda,
Seni kamçılayan hasmındır,
Kâh nefret edersin,
Kâh çok seversin onu..
Sen de ne varsa,
Eksik ya da fazla,
Sana seni yansıtır daima..
Şifa ise, farkına vardığında
Nasip olacaktır hayatına..
Öyle aşklar vardır ki !
Asla kavuşmak için değildir..
Mesafeler, kişiler ve koşullar,
Hiçbir zaman el vermeyecektir,
Vuslatı olmayacaktır
Aşkının bu Dünya`da..
Ama seni öyle büyütüp
Besleyecektir ki !
Acıdan, sevinçten, tenden geçip,
Ruhunu özüne döndürecektir..
İşte o an, ayan olacaktır
Görünmeyen ve bilinmeyenler sana..
Hülasa..
Bu Dünya`dan ibaret değildi ruhlar,
Hiçbir zaman asla..

Şiir: Gönül Çeşli
27.01.2024