Güneş yavaş yavaş batıyor yine,
Kızıl bir tül çöktü şehrin kalbine.
Hasretin kor gibi düştü tenime,
Bu akşam da sensiz yandım sevdiğim.
Adını rüzgarla andım sevdiğim.

​Pencerem önünde gölgeler derin,
Aklımdan çıkmıyor o tatlı yerin.
Ruhuma dokunan o esintin,
İçimde bir nehir oldu akıyor,
Yokluğun canımı candan yakıyor.

​Bir çay doldururum sensiz masaya,
Gözüm dalıp gider eski anıya.
Sanki fırlatılmış kalbim uzaya,
Boşlukta sen diye döner dururum,
Hayalin karşımda, seni bulurum.

​Zaman akıp gider, durmaz yerinde,
Bir sızı işliyor en derinlerde.
Sanki hapsedildim aşk mahzeninde,
Anahtar sendedir, kilit bendedir,
Aklım, fikrim, ruhum inan sendedir.

​Gökyüzü karardı, yıldızlar tek tek,
Seni benden başka kim var sevecek?
Bu amansız hasret nasıl bitecek?
Geceler sırdaşım oldu bu akşam,
Mümkün müdür seni söküp fırlatsam?

​Gözlerin ufkumda parlayan ışık,
Bu yorgun yüreğim sana alışık.
Yollar uzak ama duygular açık,
Mesafeler engel değil bu aşka,
Benim bu dünyada yerim yok başka.

​Uyu ey nazlı yar, huzurla uyu,
Bilirim içinde derin arzuyu,
Aşkımız eritir en sert kuyuyu.
Kollarıma koşarak gel, sevdiğim
Engelleri aşarak gel sevdiğim
Kızıl akşamlarda saklı sevdiğim