ABSÜRT ŞİİR
Bu gün kendime geldim
Bir çocuk içimde kalmasın
Ona masallar anlatayım
Yakışıklı peri padişahından

Şimdi ki gibi değil ama bak
Öyle klavye şövalyesi yok
Slm, mrb, bebeğim gibisi
Pantolon düşmüş yırtık, pırtık

Hani pamuk prenses vardı
Birde yedi cüceler, ormanda
Cadı kraliçeyi unutmayalım da
Prensesi zehirlemeye çalışan.

Sahi şimdi aklıma geldi de,
Birde bizim kel oğlan vardı,
Kaf dağına peri padişahına,
Kafa tutup kızına aşık olan..

Şimdi aşkları yalan olmuş.
Akılları başlarından uçmuş,
İki tane süslü cümle kurmuş,
Üç kağıdın dibini vurmuşlar.

Birde şimdi derdim bi dolu söz
Vallahi edebimden, susuyorum
Tutturmuş paşam, gezip tozalım.
Sonra sepet koluna herkes yoluna.


Küçük hanım efendinin mendili
Nerde kaldı Göksu’daki beyzadeler.
Üsküdar’a giderken yağan yağmur.
Katibin setresi çamurlu diyenler.

Biliyorum şimdi
diyecekler ki
Böyle şiirin, oluru varmı,
Bu kadar absürtlüğün içinde
Öyle güzel de oluru var ki
Çünküü bana derler Cangülüm..
😁
(Cangül’üm) saat 15/03. 31/12/2023
Nebahat Kılakay