![]() MAZLUMLAR KUTUPLAR KADAR YALNIZ
Mazlumlar kutuplar kadar yalnızdı
Bende kışı kucakladım bir yetimi sever gibi Ellerimde kar taneleri Öksüzler ’in duası gibi Bendeki yalnızlık rüzgârın esintisi Kimsesiz değilim, aksine huysuzum Sevmem kolay kolay kimseyi Sen öyle misin ? Açsın , ekmeğin yoktur senin Suyunu kana kana içemezsin Terlikler üşütüyor mu seni ? Biliyor musun ? Palto mu artık sevmiyorum Ayaklarım bugün çok yanıyor İçimde bir yanardağ Nefesin ısıtıyor yüreğimi Sen kutupların içinde bir şelale Ben özgürlüğün şımarık çocuğu Ne garip değil mi Bir şapka değiştirdi devrimi Devrimler mazlumları devirdi İçimdeki çocuk dün yalnızdı bugün kimsesiz Mazlumlar kutuplar kadar yalnız iken iyi olmamı beklemeyin benden Dünya bir yara olmuş yüreğime, Şimdi kim sağaltacak beni Her yanı kötülük kokan bir nehirde yüzer gibiyim Şimdi kim Paklayacak beni? Eski püskü bir kimlikte, eski bir resim gibiyim Şimdi kim yenileyecek beni? Hayatı demir kapıların, anahtar deliğinden izliyorum , Tokmağı kırık , her hâlde, Ses gelmiyor ! Dünyadan , Çocuk rüzgârları esiyor hâlbuki Kokusu mis ! Soru işareti gibi kaldım yerimde, Bilmediğim sorularım vardı şimdi nerede? Balkon demirleri ’ni sımsıkı tutmuş çocuklar Karpuz kurutuyor anneler ,bacılar Bir Gül bahçesinde yaşamak için Ey Ölü dünya! Acılarıyla sarmaş dolaş , Korkularıyla koyun koyuna Sessizliği içime gömüp , Taş atıp kaçmak istiyorum Ayşe Caniberk Gümüş kalpler |
Duygu çıtası hayli yüksek bir şiir okudum usta kaleminizden,değerli şairim.
Kutlarım gönül sesinizi,emeğinizi.
Saygıyla,esenlik dilerim.