Seni methettiler, yokmuş emsâlin,
Nice düşlerdesin sormaya geldim.
Devâdır dediler derde visâlin,
Derdime bir çâre bulmaya geldim.

Güzel denilince titrer yüreğim,
Bir zaman ardınca yol, iz süreyim.
Ne gösterir Rab’bim ben de bileyim,
Bu yolun sonunu görmeye geldim.

Elma yanakların girdi düşüme,
Siyah saçın yorgan oldu döşüme.
Ceylan gözlüm kızma Allah aşkına;
Sinenin közünde yanmaya geldim.

Dudakların baldır, güldür, kirazdır,
İnciden dişlerin kardan beyazdır,
Boyun selvi desem, billahi azdır,
Bahçenden gülleri dermeye geldim.

Kaşların yay imiş hilâl misali,
Kirpikler gerilmiş okların hâli;
Bakmaya doyamam bin yıl vallahi,
Güzelim, vaslına ermeye geldim.

Anladım ki sensin güzelin hası,
Tenin misk-ü anber, cennet havası.
Rahmeyle, sendedir derdin devâsı,
Fermânın olursa sarmaya geldim.

Enver’im düş görme, vazgeç hülyâdan,
Hayâli süsleyen pembe rüyadan.
Kime ne kaldı ki fâni dünyadan;
Dilersen, canımı vermeye geldim.

(25.02.2006) (Arşiv)

Enver Özçağlayan