İçten gelen bir deyişti karanlığı yırtan sessizlik
Adsız kuyuya düşmüşçesine irkiliyordu vücudum çıldırıyor gibiydim...

Kıyametten önce adımlanmışçasına biçare her acıyı görerek her bir şeye ortak olarak
Kör düğümlüleri, kör düşünürleri, kızgın cümleleri yutarak
Hidayete eremeden haddinden fazla kırılmıştı baki sözler.

Feryatların acı çığlıkları adeta bir cam parçası gibi dağılıp sarıvermişti etrafı
Kalktım ayağa koşar adımlarla dokundum kahrolası acının yağmurlarına...

Bu güzelim dünyada bunca haydut nefeslenirken
Azıcık da olsa bu kalleş düzenin dümenine alış
Azat et soytarı geçmişi her zerrenden
Endişeli zamanları iki dudak arasında bırak
Her acıya dayanıklı bedeninle
Rızkını cennet kokulu insanlarla ye
Kurda kuşa yem olup vatanı satmışlara asla boyun eğme!

İnan bir gün ayağa kalkıp hayata tutunup
Çok güçlü ve başarılı olacaksın
Bu mağrur sessizliğin içinde umudunu yitirme!

Mehmet ÖKSÜZ