31
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1527
Okunma
En büyük yalanıma inandırdım kendimi;
bu gökyüzü
bu dağlar
bu deniz
adı bile olmazken sevgimizin
dönüp durdu beynimde yıldızlar,
saymakla tükenmeyen
kır çiçeklerinin yüzüydü
gülümseyen
geceyle
gündüz...
Ne kadar çoktu kıyılarda kum
tane tane
ölçebilir misin dalga boyunu
uzunluğunu
derinliğini
yüksekliğini
kaç yıl esti ayrılık rüzgârı
sararıp düşen yapraklarla serdin umutlarımı
sendin beni güz yağmurlarıyla yere gömen...
Ölüm bile inandı en büyük yalanıma benim
nasıl oluyorsa sevmek delicesine
sürünüyoruz işte ikimiz aynı tende
ne ben seni gördüm bir daha ne sen beni
bir kör yılan gibi dirildin bedenimde...
Sen deyince yağan yağmurlar körelmedi
yağmurun gökyüzünde gözü var
gül dalında yüzü var
saklanmaya görsün bulutların ardına ay’da gün
yıldırımlarla sözü var...
Şaban AKTAŞ
18.11.1999
AGSS SERİSİ