Bir ülke ki,
Gazze şehri cayır cayır yanıyor!

Bombalanan her bir haneden insan eti kokuları
yayılıyor.

Duvarlar yıkılıyor, insanlar öldürülüyor,
Gökyüzünün aydınlığı zaptediliyor
Gece gündüze hep karanlık rengini veriyor.
Çocuklar çocuklar daha el kadar çocuklar,
Daha ayakları üstüne duramadan
Savaşın çocukları alnından vuruluyor.
Yüzünde savaşın izlerini taşıyan çocuklar
Yarının canlı tarihini yazıyor.


Hangi yürek dayanır ki;
Tanklara, uçaklara sapanla taş atan çocuklar.
Yüzlerce binlerce halkın öldürülüyor
Üstüne İsrail iti zafer işareti gönderiyor.


Ey, savaşın çocukları,
Yüzünüzde açan gülleri soldurdular
Bir metre kefeni size reva gördüler
Yaşanası güzel günlerini kara toprağa gömdüler.


Sen de savaşacaksın, çocuk sen de,
Bıkmadan usanmadan direneceksin
Yaşam için,
Ve o kuduz köpeğin ağzından
Yaşam hakkını almak için,
Taşla da olsa, sopayla da olsa
Sen de savaşacaksın.
Bu savaş nereye kadar diye sorma!
Oturup ağlamaktansa,
Bir ulusun özgürlüğü nerede başlıyorsa
Oraya kadar çocuk oraya kadar.
Yolun açık olsun çocuk.




Özlem ÇETİN
15.01.2009 MANİSA


_SAKLA GÜLÜŞÜNÜ ADLI KİTABIMDAN
2008: Dökme Kurşun Operasyonu



İsrail, Gazze Şeridi’ne, 27 Aralık 2008’de başlattığı ve 18 Ocak 2009’da sonlanan saldırılarına ’Dökme Kurşun Operasyonu’ ismini verdi.

Kanlı savaşın ilk gününde İsrail 80 uçakla Gazze Şeridi’ne hava saldırıları düzenledi. İlk saldırıda çoğu asker ve polis 200 Filistinli yaşamını yitirdi.

Bu günlerde yazdığım şiirim.