Kapatıp karanlığın soğuk yüzüyle
En çok acıyan yanlarını
Durdurmak için zihnin uğultusunu
Sığındım
Hekimin 50 mg sözüne
Kalabalıklar
Tutkuyla bağıran hayalperestler
İçime bir dağ sığdıran
Yalnızlığın küskünlüğü
Benim her derde bir ağrım vardı
Ve tüm ruhumu saran bir utanç
Kapatarak üstünü kirletilmiş onurumun
Yeniden yürümek
Saksıda yetiştirdiğim iki çiçek kokusuna sebep
Yaktım önümü tutan tüm yalnızlıklarımı
Ama sırrımı açmadım hiçbir kuyuya
İncitilmiş kalbimi uyuttum dizlerimde
Ninni sesine koşan
İki rengi de hayatın
Sokuldular solgun yüzümü taşıyan
Göğsüme
Bir taç taktım saçlarıma
Bembeyaz renkten
Yeniden ölesiye yorulmuşken
Hiçbirşey olmamış gibi
Dövülmüş yanlarımı susturdum
Hekimin 50mg sözünde
Ama her neyse
Kalbin yarası bant tutmuyor
Bastırdığım zihnimin gürültüsü
Ruhumun ağrısını susturmuyor
Bir şarkı sesinde
Öldüğüm akşamlar
Yeniden beni güldürmüyor
Bant tutmayan kalbimin yarasıyla
Ruhumun çökmesi yavaşlasın diye
Sığınmam gerek ne yazık
Doktorun 50 mg sözüne