Sessizliğin sesi susmuş
Susmuş sükunet
Susmuş gizlenen gizli aşkın



Unutmuşsun seven gönlümü
Gülen gözlerimin sana şavkımaları
Boğulmuş karanlığın ışıksızlığında



Ayak ucumdan tutunan
Gölgelerin çekilmiş bir bir


Fırtınan vurmuş senli dallarıma
Dökülmüşsün benden yaprak yaprak


Zindan karası göklere
Ellerinden kuş olup uçmuş
Buruşuk sayfalar
Yazılamamışım hislere
Gürüf gürüf


Bir resme bakınca
Düşemeyen damlalar ağıt koparmış
Öpülmüşsün yanaklarından bensiz


Tuzlanmış bitişine şarkıların melodisi
Sen yine bana ağlayamamışsın


Durgun buselerin
Son kez öperek
Haber verdi rüyalarla gidişini

Üstüm açık bırakmışsın
Sessizce giderken
Üşüdüm karsız
Yandım çölsüz


İzini süremedi sana sarhoş gözlerim
Giderken en sevdiğin hüznümü almışsın
Ben yine sana ağlayamamışım


Bırakmışsın parmak uçlarıma elvedanı
Yoktum kendimde
Ben yine gidişini izlemişim sessizce


Sordum aynadaki suretime
Hiç birşey olmamış bana
Hiç birşey kalmamış ki
Birşey olacak kadar

Don kırığı çatlaklarım
Parmak uçlarıma doğru damar damar uzanmış
Uzanamamışım arkandan sana gitme diye
Ben yine sana sessizce ağlayamamışım

Seyretmiş şiirlerim gidişini
Gidişini öpmüşler soğuk soğuk
Soyunmuşlar tüm harflerini
Tutmuş
Yutmuş
Yitirmiş kendini
Onlarda "sessizce" sana ağlayamamış

SU ...🦋☘️