"Seni sana benzetmek yetiyor"
Sevdim
Olduğun halinle
Sevdiğim halinle

başlık çok iyi. şiir de öyle elbet ama başlığı okur okumaz "gökyüzü bile bana eğiliyor, yerim rahat oh mis" dedirtiyor insana.

o kadar huzurlu, o kadar naif...

sevgiler.

neden güzelliğini saklıyorsun ,,,

yorgun bir günün ışıklı rüyasını unuttum , biraz soğuk ve ağır güneşin ağlamaları
dünya ufalmış ayak uçlarında, bunu sayıklayan bir deliydi benden büyük gözleri ve gölgesinin içinde bir çiçeği onurla büyütüyor

yorgun ve bittin akşamların içinde saatleri durdurmak için ayın gölgesinden sesleniyordu yıldızların ışıkları kirpiklerinin üstünde bir rüzgar gibi oynuyor ve kulağının hemen yanına bak duyuyormusun


her ses ve her tuhaf hışırtı geri gelemeyen bir anının notası , si en çok duyulan hal biçimi yüksek bir titreşim sunar do ise yorulmayan bir öz güvenin ilk ağrılı sabrıdır


bir bahane bul mevsimlerin en tatlı gülüşleri yağmurun ilk sesi, toprak camdan yada demirden hatta ürkek bir sesden daha çok suskun ama yalnız olduğu an gözlerinin burukluğu izle lütfen o inanılmaz sevginin en nazlı iç sesini duy ona iyi bak içi kelebeğin en çılgın kanatlarını saklıyor, ona yardım eden şey kırılmamın dayanıklığını sunuyor

gözleri en çok o renkli gözleri gök kuşağının ürkek nefesi gibi burcu burcu rüzgara sarılan bir kağıdı düşle onunla her yer giden bir hava ve onun gölgesini takip eden güneşin esnemeleri gizli


Lütfen tanrım ben o bizler yeni bir umut için yaşamadık hayatı bilmediğimiz o kadar ruhun içinden geldik ki bu soğuk hayata en güzel olan saygının berraklığında ağladık her gün her mutlu olduğumuzda gözbebeklerimiz çığlıklı yanlarında gizli olan o muhteşem seste şaşırmanın durgunluğunu sakladık bu kirpiklerime değen yaşlar ve yere düşmediğim her gün için hıçkırıklar içimde bir yardım eli arayan bir kör boşluk bu yalnızlık evet onun güveni benim ilk doğduğum güne kadar saran bir iç yankı lütfen beni bağışla gece beni mahsum bir seste büyük bilmediğim anlarımda yanıma gel sessizce ürkek ve bağışlayan acılarımdan öp o yürek sesimi incilmeden ellerinin güzelliği ile serce parmağının uçu ile sev siyah saçların ile dokun küçük kalmış ürkekliğimi öp sevginin ve merhametinin aşktan daha iyi olduğunu öğret

benim en büyük özgürlüğüm güzelliğinin yanında sağdece sana bakmak.
hiç bir neşe ilk sesini duyduğum andan daha tatlı konuşamaz tüm seslerini sakalamalıyım
çünkü her konuşma evrende dolaşıyor, bir gün seslerimiz carparsa diğe kısık sesle söylüyorum seni sevmek için yaşamalıyım. Kırmak için bir çok neden var ağlanın en yıkıcı tarafı onun ile yalnız bir başıma hiç göz göze hüzün dökmediğimden

insan belkide muhtaç olduğu özlem gülerkentek başına mutlu olmadığı hissetmesi
beni güldür..

çünkü çok güzelsin neşeli bir baharın masumluğu gibi hep bak lütfen..