"Yok işte" dediysek, yanlış anlama!
Bizde dertten yana: Yok, yok kardeşim.
Hayat pazarında dertler bedava,
Mutluluk alırsan yarası peşin...

Gül atana karşı, geri döner taş
Kapının ardında bekler çatık kaş
Gönüllere hasret, didelere yaş
Her çaresizliğin sırası peşin...

Göze sürme diye çekilir hüzün
Yüzüne mahzunluk çöker öksüzün
Sorma, pahasını bir tatlı sözün
Alın yazısının karası peşin...

Cebinden çıkarmak zor ise eğer
Varlığın kıymeti yok kayda değer
Candan gayrısını kara toprak yer
Günâhın, sevâbın darası peşin...

Kor düştüğü yeri yakar da geçer
Geçtiği yerlerde yaralar açar
Yazgı karşısında kul kalır naçar
Hayatın kuralı, töresi peşin...

Yaşanır, boğaz da ecel pusatı
Yığılır harmana ömrün hasatı
Mevlâ’m bir kez verir kula fırsatı
Cehennem nâr’ının çırası peşin.

Kefene sığmıyor han ile hamam
Nûrfânî satılmaz, kazanılır nâm
Bedeni terkedip gittiğinde can
Bir metre toprağın parası peşin...

Nuriye Akyol/ 8/7/2023

Görsel alıntıdır