Sen gittin ya buralardan!
İçimdeki çocuk hiç büyümedi be annem!
Demedin mi “buralarda serçelerimin boynu bükük kalır” diye!

Sen gittin ya buralardan!
Gören gözlerim görmez oldu be annem!
Demedin mi “ Buralarda kerpiç damım yıkık kalır” diye!

Sen gittin ya buralardan!
“ Aldığım nefeslerim yarım kaldı be annem!
Demedin mi “ buralarda üst başları sökük kalır” diye

Sen gittin ya buralardan !
Elim kolum tutmaz oldu be annem!
Demedin mi “buralarda göz yaşları dökük kalır “ diye!

Bu dünya seninle güzelmiş be annem!
“Sarıp sarmalayacağım, yüreğe karmalayacağım” demeni özlüyorum .
Öksüz yüreğimin derdine derman olmanı özlüyorum.

Hani candık, canandık?
Hani derde yanandık?
İnsan bırakır da gider mi be annem?
Bilmez misin seninle çamur çaylağa battık
Bilmez misin seninle dağda bayırda yattık
Bilmez misin seninle gücümüze güç kattık

Bu hayat ne tez yordu?
Ne tez çekip de gittin?
Gönülde tahtın durdu
Toprak olup da yittin.

Nurlarda uyu anacığım. Bu gün ölüm yıldönümün!
Bakma söylendiğime!
Sen bana yüreğinden öyle bir miras bıraktın ki!

Senin gibi sevgi dolu oldum!
Yüreklerin mertlik yolu oldum
Bacım kardeşimin kırılmaz kolu oldum
Ben sen oldum be annem!
Ben sen oldum!

19.09.2023
Tülay Sarıcabağlı ŞİMŞEK