Sevdaların ikliminden geçtim
Solmuş güller, kızarmış gözler
Çile çekmiş gönüller
Hazanın gördüğü son atlı şairim ben.

Solmuş yapraklar yollarda kalmış.
Vefalı yârlar mısralara saklanmış.
Âşkın uğruna çöller, ne kumlar savurmuş
Hazanın gördüğü son atlı şairim ben.


Yorgun yolculukların durağında gözyaşı azık
Seneler geçer de gidenler dönmez yazık.
Kalem yazar yazar da duyan yok yazık
Dalın düşürdüğü son atlı şairim ben.


Mısralarda sevgiliyi anlatır anılarla eğlenirim.
Karanlık gecelerde hayalinle oynaşırım ben.
Yokluğun, son bulur mu Azrail’i görünce.
Şafağın bile ağladığı son atlı şairim ben.


Bir dileğim vardı, fallarda tuttuğum
Gelir mi diye gözlerimi yollarda unuttuğum
Sazımda sözümde çalıp söylediğim
Mısraların not düştüğü son atlı şairim ben.

Türkülerin çalındığı mızraplar yas da
Ecelin geleceği gün, gecede hasta
Rüzgâr kışta, güneş yazda
Mevsimlerin bile ağladığı son atlı şairim ben.


M.S./2008
kahramanmaraş