yağmura yaşa ant olsun ki
ruhumu çekip alacağım dikenli tellerden
erişilmeyen yollardan ulaşılmayan sözlerden
dilimi temizleyip rüzgâr kanadıyla savrulacağım
dağlara taşlara


uçurum kıyılarında açan çiçek adına
toprağa kök salan tohum inadıyla koşacağım
yaşama dallanıp budaklanacağım uykuya düş’e
özlediğim ne varsa silinecek ışıkları sönecek acının
gönülsüz öten kuş sesiyle uyanan yorgun sabahlar
size de yok hiç eyvallahım
çekilin ayak altından


hangi mevsim güzel nerden bilsin ki toprak
o güneşin rengine rüzgârın şarkısına aşık
benimse ah! hep uslanmaz heveslerim
sürü sürü hayallerim var


ufkumu daraltan
ruhumu sıkan paslı mengenelere olmaz düşüncelere
işe yaramaz umutlara sarılan pişkin usum uslan artık
buz tutan pencerelerim ve onlarca aldanmışlığım
güzbaharı kucaklayan bitkinliğimse yeter
toz olun sizde


artık hüzün ekip gözyaşı biçmeyecek sözlerim
ardımda kül bırakmayacak dolu dolu şiirlerim var
tutuştumsa alev alev yandımsa aşk için yandım
kime ne öldümse öldüm
sevdadan


üzerime çöken
bu yığın bu yıkık dökük viran saraylara
baykuş tüneği duvarlara yarasa pisliği yutan boğazıma
içime içime kapaklanan acılara son olsun


selam vermeden yabancı gibi gelip geçenlere
ufukta toz bulutu olup kaybolup gidenlere
ant olsun ki


artık
kendime bakan gülen yüzüm aynada
masallar kaf dağının ardında gökkuşağı yağmurda
gül dalında toprak tavında aşk kuş kanadında
güzelmiş


boş verince hayatı
her şey tıkırında olunca
oh! be yaşamak ne güzelmiş





ayşe uçar
6092023
07:16