"EYLÜLDE AŞK"

Merhaba sevgili okurlarım, bugün sizlere eylülde aşkın nasıl başladığını anlatan bir öykü paylaşmak istiyorum. Bu öykü, gerçek bir hikayeden esinlenerek yazılmıştır. Umarım beğenirsiniz.

Öykümüzün kahramanları, Ece ve Emre. İkisi de üniversite öğrencisi olan Ece ve Emre, aynı sınıfta okuyorlardı. Birbirlerini ilk gördükleri andan itibaren bir çekim hissetmişlerdi, ama hiç konuşma fırsatı bulamamışlardı. Ece, utangaç ve sessiz bir kızdı. Emre ise, yakışıklı ve popüler bir erkekti. Ece, Emre’ye uzaktan hayranlık duyuyor, ama onunla konuşmaya cesaret edemiyordu. Emre de, Ece’nin güzelliğine ve zarafetine hayran kalıyor, ama ona yaklaşmak için bir bahane arıyordu.

Eylül ayının son günleriydi. Okulda yeni bir dönem başlamıştı. Ece ve Emre, aynı dersi seçmişlerdi. Dersin ilk günü, Ece erken gelip sınıfın en arka sırasına oturmuştu. Emre ise, geç kalmıştı. Sınıfa girdiğinde, tek boş yer Ece’nin yanındaydı. Emre, tereddüt etmeden o yere oturdu. Ece, kalbinin hızla attığını hissetti. Emre de, Ece’nin kokusunu duyunca heyecanlandı.

Ders boyunca ikisi de birbirlerine bakmaya çalıştılar, ama göz göze gelmekten kaçındılar. Ders bitince, Emre cesaretini toplayıp Ece’ye seslendi.

- Merhaba, ben Emre.

- Merhaba, ben Ece.

- Seni daha önce gördüm sanırım.

- Evet, aynı sınıftayız.

- Doğru ya. Nasıl gidiyor okul?

- İyi gidiyor, teşekkürler.

- Ben de iyi gidiyorum.

- Sevindim.

İkisi de ne diyeceklerini bilemediler. Aralarında uzun bir sessizlik oldu. Sonra Emre konuşmaya devam etti.

- Bu dersi neden seçtin?

- Aslında çok ilgimi çekiyor.

- Ben de öyle.

- Gerçekten mi?

- Evet, gerçekten.

- O zaman iyi anlaşacağız gibi görünüyor.

- Umarım öyle olur.

Emre, Ece’ye gülümsedi. Ece de karşılık verdi. İkisi de birbirlerinin gözlerine baktılar. Aralarında bir elektrik vardı. Emre, Ece’ye numarasını vermek istedi.

- Bak, benim gitmem lazım şimdi. Ama seninle tekrar konuşmak isterim.

- Ben de isterim.

- O zaman numaranı alabilir miyim?

- Tabii ki.

Ece, numarasını yazdığı bir kağıdı Emre’ye uzattı. Emre de numarasını yazdığı bir kağıdı Ece’ye verdi. Sonra el sıkıştılar ve vedalaştılar.

Emre çıkarken arkasına dönüp Ece’ye baktı. Ece de onu izledi. İkisi de gülümsediler. Bu başlangıcın devamının geleceğini biliyorlardı.

Eylülde aşk böyle başladı.