Bir dokunsan yüreğime şakırım
Dallarımda serçe öter meleğim
Yüreğini alevsizde okurum
Kor olmadan duman tüter meleğim

Tarifsizdir gözlerinin çelişi
Haz veriyor yüreğimi delişi
Kırk bilene danıştım da bu işi ,
Anladım ki  sevda batar meleğim

Hasretini sarmaladım döşüme
Yıldız olur  düşüyorsun düşüme ,
Ben üşürüm!  Sen yeter ki üşüme ,
Şubat ayı bana çatar meleğim .

Sen olmazsan yüce dağım boranlık;
Olur olmaz ürperirim bir anlık
Sanırlar ki benim dünyam karanlık
Gözlerinin nuru yeter meleğim

Sen kekliğim, sen ceylanım, sen geyik
Böyle sevdim! Yüz utangaç, baş eğik
Kimi kalpte ak güvercin, üveyik;
Kimi kalpte aslan  yatar meleğim

Umut ekmek! Sevda kazan! Aşk kepçe ...
Engel olmaz, prangalar,  kelepçe ,
Uçurmuşum gökyüzüne dilekçe
Avucuma dua katar meleğim

Hoş gelmişsin şu dumanlı başıma
Ay doğmadan kor geceme ışıma
Kaşık olda gönül denen aşıma
Bölüşüşelim  bize yeter meleğim

İbrahim Sezgin
(Veraya Mektuplar)