Gölgeme vurulan bıçak gölgesiz ,
Gönlüme kan değil  sen damladın sen ,
Duvarlar somurtkan perdeler sessiz ,
Boşluğa çan değil sen damladın sen ,

Karanlık, her harfin kucağındaydı ,
Sen düştün  yadıma karanlık aydı ,
Mazide ne varsa hepsi ordaydı
Aklıma dün değil sen damladın sen .

Kesik kollu taşlar temelden ayrı ,
Olmadı çekyatın halıya hayrı ,
Doğudan, batıdan, kuzeyden gayrı,
Bahtıma yön değil sen damladın sen

Irmaklar; yosunu!  Göl, balıkları;
Yutuyor, kesirler ondalıkları .
Ve yırttın kör kütük karanlıkları.
Geceye  tan değil sen damladın sen

Sandalye koluna  tutunmasamda ,
Düşerim  boşluğa kırık masamda ,
Anlasamda birsin  anlamasamda ,
Yüz değil bin değil sen damladın sen ,

Ya harfler kör bıçak ya kalem hızar
Bu yüzden payıma düştü  ahuzar ,
Son damla boşlukta  uzar da uzar
Bedene can değil sen damladın sen