![]() ÖZLEYİŞ ( SİYAH GÜLE MEKTUPLAR - 7 -Şiirin hikayesini görmek için tıklayın Sana mektuplarım sana özlemlerim
Sana hasretim hep yazdığım Siyah gülüm Gözlerim hayran bakar Sen sandığım gözlere... Yağmurlar Hüzünlendiriyor beni Akşam dönüşlerini düşünüyorum gurbetin Hep koşulu, hep telaşlı Beklemek telefon kulübeleri önünde Acaba duyar mıyım Bu gün de Vatanımın sesini Diye Sonra gurbet akşamlarının içli şarkısı Tutup alnımı pencereye dayıyorum Uğultulu ıslıklar, karlı geceler Hasret kaldığım sabahlar Ve içimde kurumaya yüz tutmuş Defter sayfasında kurumuş çiçekler gibi Hatıraların ağlayışı Yokluğunda bir güne daha işte Günaydın diyorum Kuşlar pencereleri dövüyor Yağmur bekliyor kurumuş toprak İçimde bir ses Bir sızı kesiksiz Bilmezdim ayrılığının güç olduğunu Resimlerine takılıyorum Gözlerinde ayrılıkların yağmuru Yetim çocuklar gibi bakışın Kalemimle yapayalnızım Boynu bükük şiirlerimin Dilim varmaz söylemeye O sorduğun kimsenin yokluğunu Suskun ağıtsı yüreğim Yeter artık ! Bitiyor Özleminle kavrulan gözlerim Yıkmamıştı hiç bir şey beni Yıkar sa ayrılığın yıkar Bir de kahredişim akşamlara Pembe düşler kurmuştum Dururdu yeşil dallarda Tomurcuk umutlarım Kalem düşmedi ellerimden Bıkmadım usanmadım Yokluğuna yazdım, ayrılığına Gelişine de yazacağım Bir ömür boyu... gözlerine de Şimdi çaresizliğim vuruyorsa beni Taşlara, yaşlara, Sonbahar’ lara Dirilişi de var bu gidişin Gelişi de var, bitişi ayrılıkların Aklımda hep sen... sesin kulağımda Bir şarkı inlerken uzakta işte Bir rüzgar seslenirken karanlıklardan Damla damla hasretin Süzülürken yanaklarımdan Hiç çıkmamıştın ki aklımdan Parmaklarım uyuşuyor bak yazmaktan Yazacak yine de usanmadan Aynalar bile tanımadılar beni Gidişinle sislendi bakışlar Yapraklar dallarını unuttular Çöl şarkısı söyledi kuşlar Dinmedi yüreğimin uykusuz hali Kurumadı kirpiklerimde yaşlarım Dost bildiklerim terketti bir bir Çılgın bir diş ağrısına döndü geceler Tüm umutlarımı alıp götürdü uzaklığın Tavşan kanı çaylarda seni yudumladım İçimin buz tutan sokaklarını Isıtmak için inan Oysa gittin ya böyle ansızın Tüm yalnızlığı bana bıraktın Bıktı yağmurlarımdan Dost bildiğim akşamlarım Terkettiler beni bir bir Gün batımı- gün doğumu Işıklarım...O pembe mor Sevdiğim ufuktaki renklerim Yalnız ve simsiyah gecelerim Seni yazmakla geçiyor Hayallerim seninle dolu Sen gelince mevsimlerin Pembe bir düş olacak Acılar kederler son bulacak Sen gelince ; inanılmaz Hasret çiçeklerim Gök kuşakları rengine boyanacak Günay Koçak 27. / 7. / 2023 |
sevgi ve iözlem vardı,
Hakikat vardı,
o çok güzel yüreğine sağlık Üstadım,
ders vericiydi,akıcı anlamlı
düşündürücüydü
kutluyorum Dualarımla selamlarımla.