1
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
409
Okunma
Elbette
Her şey
biter birgün
İki damarı tıkalı bir tabutun
Gıcırdayan kapaklarında
Ya da irkilebir yeniden.
Umudun suskun ve derine çakılı çivisi
Bir mezar taşından çekip alabilir
Üç beş kırlangıcın üşüyen ruhunu
Ya da sokulur karanlığın en derinine
Yol yürümekten yorgun
Gözleri kara bir delikanlının kırık parmakları
Acısı diner de belki
Gözlerini kapatır
Bir baharı kucaklarken yeniden
Anne kucağında
Hırıltısız
Nefes nefese
hayal kırıklıklarından uzakta
Toprağın suyunda
Güneşin yakıcı soluğunda
En çok da anne sıcağında
Bulabilir yeniden
Yorgun ruhuna
küçük bir sığınak
5.0
100% (4)
Cevap Yaz