YÜRÜYORUM ARKADAŞLAR

Zaman denilen akışa
Yürüyorum arkadaşlar
Ömür yolunu yokuşa
Sürüyorum arkadaşlar

Sahraları aşan var mı?
Aşk oduna düşen var mı?
Cayır cayır pişen var mı?
Soruyorum arkadaşlar

Nasip olmadı hiç gülmek
Giydiğim ateşten gömlek
Vuslatı ben ilmek ilmek
Sırıyorum arkadeşlar

Âşığın dinmez gözyaşı
Hicranla kavrulur döşü
Gurbet elde sıla düşü
Kuruyorum arkadaşlar

Diyar diyar göçtüm durdum
Talan oldu evim yurdum
Bî-çâreyim onmaz derdim
Çürüyorum arkadaşlar

Şu gönlüm sevda hurdası
Tat vermez dünya zerdesi
Gözüme haya perdesi
Geriyorum arkadaşlar

Söndürüp nefs ocağını
Taşa çalıp kucağını
Kör şeytanın bacağını
Kırıyorum arkadaşlar

Dünyaya gönül vereni
Elin gülünü dereni
Yetim hakkına gireni
Yeriyorum arkadaşlar

Sürünür ar yerde harap
Başı yalın, yüzü türab
İffet ayağına çorap
Örüyorum arkadaşlar

İhanete dalanların
Dilsiz şeytan olanların
Defterini yılanların
Dürüyorum arkadaşlar

Nurgül’üm kalmışım garip
Mazlumun yarasın görüp
Kırık gönüllere girip
Sarıyorum arkadaşlar

Nurgül KAYNAR YÜCE