TOZLU ARDIÇ AĞACI

Tozlu bir ardıç ağacı gibiyim...
Dallarım yeşil olsa da rengim solgun!
Serçeler konsa da iğne yapraklarıma;
Gözlerim gülse de yüreğim yorgun...!

Bir orman ağacıyım ben,
Sevemem kör betonları...
Büyük şehirler dar gelir bana,
Küçülür; kaybolurum...!

Dağ kırlangıçları yuva yapmalı dallarıma,
Yüksek kayalıklara kök salmalıyım...
Ilgıt ılgıt rüzgarlar okşamalı yanaklarımı,
Minik serçeleri kozalaklarımda saklamalıyım...

Kekik kokuları yayılmalı eteklerime,
Yakınımda derelerin şırıltılarını duymalıyım.
Çöp konteynırlarına değil;
Köy kokulu koyunlara, kuzulara gölgelik olmalıyım....

Mor sümbüller bitmeli topraklarımda,
Nergis kokularını hissetmeliyim...
Kan kırmızı gelinciklere bürünmeliyim baharda
Ve beyaz papatyalarla gülümsemeliyim...

Tozlu bir ardıç ağacı gibiyim...
Dallarım yeşil olsa da rengim solgun!
Serçeler konsa da iğne yapraklarıma,
Gözlerim gülse de yüreğim yorgun....!

NURGÜL KAYNAR YÜCE / K. MARAŞ