![]() MENEKŞELERİN ADINI SEN KOYDUM...
Gelip geçer özleme prangalanmış ayrılıklar
Zaman kötü, betimsiz ağıtlar arşa değdi Huzura gölge düştü, tebessümlerim kayıp Sevgimizin köküne kıran girdi Her dem alevler yükseliyor, gök deliniyor Boğuluyorum sensizliğin girdabında Ben ağlamayayım da kimler ağlasın ey can! Sığındığımız geceler korku verir yıldırımda Kapı tıkırtısında kulağım can korkusu Şimdi sana ne çok ihtiyacım var bir bilsen Boynu bükük yalnızlığıma son noktayı koysan Dönüp gelir misin hatıraların hatırına Gönülden düşen sevda yeniden çiçek açar mı Gönlümüze düşen sonbahar tazelenir mi baharla? Şarkılardaki kahırlar son bulur mu demlenirken Unutamam seni gözyaşımda boğulurken Onca acılar yuva yaptı kalbimizin tam orta yerine Kaybolup gitti soluduğum mavi iklimler Gönül gönüle açtırdığımız menekşeler nerede Ah!.. sevdanın gülleri solmasın İnan bana, sen benim bir ömür kalbimdesin!.. Zafer Direniş ... Bahçeme mor menekşeler diktim, adını sen koydum! |
yüreğine emeğine sağlık
kutlarım...