Kimi gözler gördüm gurbette.
Yüreğimi oyacak gibi bakıyor.
Kazma kürekle, derin çukurlar açıyor.
Sanki karanlığa gömecek bir ruh arıyor.

Kimi gözler gördüm,
Gökyüzünden daha parlak ve aydın.
Uçuracakmış, yüreğimdeki ipsiz uçurtmaları ta arşa
Sanki beyaz atlı prensini gözlüyor.

Kimi gözler gördüm,
Gülşen bahçeleri gibi yüzleri süslüyor. Çırpınıyor bir bir kirpikler.
Sanki ilkbaharı hatırlatan kelebeklere benziyor.

Kimi gözler gördüm,
Ah annem, senin gözlerinin emeği gibi.
Gülünce cennet, ağlayınca hüzünler arşa taşınıyor.
Sanki senin geçmişinden izler taşıyor.

Kimi gözler gördüm,
Aynada...
Ne ben, ne babam,
Hiç görmediğim dedem,
Sanki bana bakıp bir şeyler fısıldıyor.

Kimi gözler gördüm.
Arkamda...
Ne canlı ne cansız,
Hiç görmediğim bir taş,
Sanki her gece arkamdan ağlayıp birileri bağrına basıyor.

Osman MAHMUTOĞLU