Dağlara mevsimin ilk karı yağar
İçimde kırağı birikir benim
Toprağın göğsünden türküler doğar
İçimde bir ağı birikir benim

Dönerim bu şehre mevlevi döner
Bir eli yükselir bir eli iner
Ne fitili biter ne ateş söner
İçimde çerağı birikir benim

Bir üflesen ateş çıkar külümden
Od’a kaçar pervaneler zulümden
Sen gidersin su çekilir gölümden
İçimde çorağı birikir benim

Duygusu yok ölçüsü yok izanın
Eğri büğrü çizgisi var hizanın
Baharıma erken gelen hazanın
İçimde yaprağı birikir benim

Her güneş batımı gölgeler uzar
Ne saat gösterir ne takvim yazar
Bir yetim balaya kazılır mezar
İçimde toprağı birikir benim

Mecnun’un çöllerde gezdiği kumun
Yarısı içinde gece uykumun
Erirken aşk ile titreyen mumun
İçimde sırf yağı birikir benim

Aşk demesem aşka iftiram olur
Bir bakış kibritim göz çıram olur
Kim bilir bu endam kime ram olur
İçimde merağı birikir benim
Ziya ACAR 03.03.2023