CAN ÖZÜM VATANIM

Kıymetlim, can özüm, alım, beyazım
Derdinle yoğrulmuş garip kulmuşum.
Hasretim, umudum ve alın yazım
Senle yeşermişim, senle solmuşum.

Öyle bağlıyım ki güzel yurduma
Kendi kederimi, gömmüşüm kuma.
Eşimi, kızımı koydum ardıma
Güllerden vazgeçmiş, diken dermişim.

Şehirden, köylere tüm toprağını
Amik Ovası’nı, Ağrı Dağı’nı.
Bebeklik, çocukluk, gençlik çağımı
Sende yaşamışım, huzur bulmuşum.

Günbegün üstünde dolaşan canlar
Ezanı, sazını, türkünü dinler.
Tekrardan dönecek, o mesut günler
Rüyamda, bir büyük muştu görmüşüm.

Hem iyi hem kötü günlerim olmuş
Sevinç te rast gelmiş, tasa da bulmuş.
Vatanın, koynuna doğru sokulmuş
Bazen ağlamışım, bazen gülmüşüm.

İlkbahar havası, yayılır bir gün
Azalır, tükenir içinde korkun.
Azatlık yetişir, son bulur sürgün
Papatya, gelincik, gonca gülmüşüm.

Sabırla, akılla, dayanışmayla
Kardeşlik pekişir, kahveyle, çayla.
Zeybekle, horonla bazen halayla
Düğünler kurmuşum, çok haz almışım.

Kaygımdan kurtuldum, hayalim geniş
Bu pembe tablodan, imkansız dönüş.
Sis, duman dağılsın, bitsin serzeniş
Mevlana, Bektaşî sema/h dönmüşüm.

Mutluyum, özgürüm, heyecanlıyım
Biraz İzmir’liyim, biraz Van’lıyım.
Atatürk gençliği delikanlıyım
Öğünmüş, çalışmış, bir Türk olmuşum.


Yahya TOPAL
Kırıkhan / HATAY
(Topaloğlu Tatlıcılık)
20.02.2023

a) Can Özüm (en kıymetli parçam, en değerlim), b) Günbegün (günden güne), c) Muştu (sevindirici, mutluluk verici haber), d) Azatlık (özgürlüğü geri verilme zamanı gelmiş olan), e) Serzeniş (sitem, şikayet, yakınma), f) Sema (Mevlevi ve diğer sünnî tarikatlerin dini ritüeli), g) Semah (alevî Bektaşîlerin dini ritüeli), h) Öğünmek (kendini yücelmiş sayarak, kendinle iftihar etmek.)