20
Yorum
70
Beğeni
4,9
Puan
2190
Okunma
Dün ve bugün
kamyon arka yazıları
ve
duvar yazılarına takıldım kaldım öylece
bitmiş bir kitabın
ölmüş karakterlerinin iç dökümlerinde
kimi zaman sevgisizlik
kimi zaman çaresizlik
kimi zaman yorgunluklar olsa da
’’Kaskosu yok ama muskası var’’
betimlemesi yaşamın tam ortasına
bomba gibi düşen eylemdi
bazen gülümsedim
bazen derin derin düşündüm
bazen de kendimden bi şeyler buldum
dedim ki en güzel şiirler
dürüstçe katkısız yazılanlardı
bir yazı var ki
hepsini özetliyordu
’’İncinmişsin dedi..’’
İncinmeden bu kadar söz
bu kadar iç döküş
sitem felsefik yaklaşım
sokak ağzı nasıl dile gelirdi
gidenin de kalanın da gönlü
hoş olmuyor her zaman
nefreti köşeye koyup
merhametin var gücüyle
’’yere düşen kalkar da
gözden düşene çare yok ’’
’’Herkesin acısı sevgisi kadar..’’
diyen Müslüm babayı da
anmadan geçemedim..
Yurdum insanına
kocaman eyvallah dedim
Kalbimin yerini hatırlatana
bir kez daha teşekkür ettim
patlattım arkasından da
’’Sen çiğ köfte ben lavaş
hadi sar beni yavaş yavaş
ben bir Seni bilirim
bir de adın geçince
ışık saçan yüreğimi...! 🙂
Ferdaca
5.0
95% (42)
4.0
2% (1)
1.0
2% (1)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz