Tutup zifiri karanlığı verdin ellerime
Bir düş sandım önce, sonra uyandım
Meğer benmişim dedim ölen, yandım
Bir baharlık ömürde ne aldım,ne buldum

Oysa hayallerim vardı uzandığım
Güzeldi, mutluydu,pembeydi hayallerim
Ne çok şey beklemiştim hayattan
Mevsimler gibi renk renk olacak
Sanmıştım geçip giden ömrü

Şimdi sudan çıkmış bir balığım ben
Çırpınıp çırpınıp duruyorum hep
Akşamlar iniyor ömrüme neden
İkimizin ayrılığı iniyor bilsen
Islak ıslak aynaların gözleri
Birlikte ağlıyorduk senle geceleri

Oysa nergisler açtı o mis kokulu
Menekşeler renk renk sevdiğin
Dudaklarım sana şarkılı hepten
Özlem içindeyim bilsen... bil/sen
Ben sana tutukluyum
Sen başka hücrelerde
Gözlerim hep kapıda
Nöbet tutuyor hep pencerende
Sen yoktun !!!
Sen yoktun !!!
Gel ! artık dayanmıyor bu yürek
*

Günay Koçak

29.1.2023