Sevgiden, aşk’tan bahsedersin
Ama gözlerinde yaş, çok acılar çekersin,
Çaresizlikten bunalır, kötü şeyler düşünürsün.
Sanki son ümitlerin, bitmiş gibi.

Çok çalışır uğraşırsın
Her adımda , bir basamak, aşağıya düşersin.
Yüzün sararır, solar, ne güç kalır, ne kuvvet.
Sanki hayattan, bezmiş gibi.

Sevdiklerinden uzaklaşırsın.
Yalnızlığa alışırsın.
Hiç bir şeyden, zevk almazsın.
Yaşamak harammış gibi.

Dünya menfaat dünyası.
Hiç kimseye, artık güven kalmadı.
Bir düşene, ne bakıyorlar, ne yardım.
Bir’de onlar vuruyor, insanlık bitmiş gibi.

İnsanlar her zorluğa, sanki alışmış.
Çok kimse konuşmuyor, hakkını aramıyor,
Sessizliğe bürünmüş, ses, seda, çıt yok.
Üstüne ölü toprağı serilmiş gibi.

Ne yapacağını şaşırırsın,
Gözün kulağın, başkasının, parasında, malında.
Günah işler yaparsın, kazanmak için,
Sanki nefsine yenilmiş gibi.

Senden önce’de böyleydi, bu dünya,
Senden sonra, belki’de yaşamak daha zor olacak.
Yaratan böyle buyurmuş, senaryo böyle
Sonuna kadar böyle, gidecek gibi.