1
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
474
Okunma
Uçuşurken temmuz telaşları art arda
Kumulların üzerinde, ben esiyorum.
Kentin ışıkları sönerken,
Meyhaneleri, meydanları ben dolduruyorum.
Temmuz kadar sıcaktır her gece
Ölümü özlüyorum,
Türküler ısıtıyorum tel tel,
Kulakları, yürekleri ben dolduruyorum.
Işıktan ürperiyor, karanlıktan korkuyorum
Türkülerle ısınıyor, şiirlerle ıslanıyorum
Bir hayal arıyorum Temmuz gecelerinde
O hayalle Temmuz oluyorum.
Temmuzda imparator Neron’um
Gözlerinde yakacak bir şehir var mı? Bilmiyorum,
İstanbul gözlerinde kayboluyor,
Eylüle kadar sen oluyorum.
Yakup KOÇAK -2001
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz