Huzur özleminin gözlerime değidiği günden beri
Şiirler biriktiriyorum ceplerimde
Ve ağlıyorum her yanıtsız soruların ardında
Korkuyorum dimağıma biriken soruları sormaya
Belki de doğru cevaplardan korkuyorum
Ve "mış" gibi yapıyorum..
Ve gümüş, ve kanat, ve kanmak, ve kanatmak geçmişmin yaralarını..


Bir Aralık ayı bitiyor içimde,
"Bahçalarda mor meni, verem ettin sen beni..."türkülerinin ardında,
Elli yaşımı bıraktım ardımda,
Yani bir kül yığını kaldı ardımda,
Artık içim rahat ölebilirim...
Sizden yana bir lodos esiyor anlıma,
Geleceğinizin parladığını görüyorum rüyalarımda...

Hasret yüklü coğrafyalar biriktirdim sırtçantamda
Kuş sesleri ile süsledim defterlerimi her zaman
Resimli kitaplardan çalmadım hayatımı
Çoğu zaman öfkelendim, örselendim, ökselendim,
Artık şimdi sendeledim, düşüyorum, bilin istedim...

Uhuvvet beklentimi ukbaya bıraktım, bu dünyada boğuluyorum
Sadakat vehminin çilesini çekip, çarmıha gerili gidiyorum
Neler yaşadığımı bir tek ben biliyorum, ben biliyorum, biliyorum..
Ağzım acıyor, dilim yanıyor KONUŞAMIYORUM....