Siyaset meydanı, er meydanıdır!
Diyor da, meydanda er bırakmıyor…
Yurdumu bırakıp, karanlıklarda;
Bulmasınlar diye, ampul yakmıyor…

Mertlik hiç bu değil, erlik bu değil!
Kafanı vurdurur, hele bir eğil!
Doldurmuş ağzına, sipsivri bir dil!
Halkın gözyaşına, dönüp bakmıyor…

İğneyi kendine, çiviyi ele…
Halkı üzmek hak mı, hem bile, bile!
Aç bırakmış halkı, elde boş file!
Acı çektirmekten, asla bıkmıyor…

Yaptığı icraat, sanmayın tahir…
Yalanı tığ üstü, tutmakta mahir!
Kendini pehlivan, sanıyor zahir!
Kispetsiz meydana, tövbe çıkmıyor…

Milyonların seçip koyduğu başa;
Mertlikten söz eder, elinde maşa!
Halk, doğru seçemez, diyerek hâşâ!
Hiçte hesaba da, alıp takmıyor…

Ayinesi iştir, kişinin lafsız!
Halk seçilen reis diyor hilafsız!
Bir söz gerekirse, laf-ı güzafsız!
Seçilene tuzak, hiç gerekmiyor…

Karaman-2022/12
Halil Şakir Taşçıoğlu