Saatler ayaza çalıyor...
Üşüdüm...Üstümü örtsene anne...
Kaç hazan gülüşünde bir sırdır...
Beni dertler deryasından alsana anne...

Eremem deruni bakışının vasfına...
Bu günlerde çok acizim...
Sevginle yoğrulmuş bedenimden...
Sana bir buse konduramadan şu dudaklar...
Göçtün ebedi aleme...
Üşüdüm...Çoook üşüdüm...
Sen yoktun anne...

Zuhur etti bu gece tüm isyanlar ...
Başkaldırıydı kimsesizliğine giďişinin...
Bilmem kaç bahar geldi geçti...
Anlayışsız...Aşsız...
Sevgisizlikten mütevellit...
Kötürüm olmuş hülyalarım...
Sevimsiz düşlere dalarım...
Kabuslar...Karabasanlar...
Yakamı bırakmaz olur da...
Üşürüm...Üşürüm...Neredesin anne...


Şimdi Fatihalar Yasinler sana hediyem...
Aminler dolsun kucağına sepet sepet...
Ruhun haşrolsun bu nacizane muhabbetle...
AnneM...Anne...
Üşümek nedir ben iyi kimse bilemez diye...
Toprağına güllerden yorgan yaptım...
Baykuş misali tünedi ruhuma kara geceler...
Bu gözleri uyutmadım...
Ve kutsal değerler üstüne yemin olsun ki...
Ben seni bir an bile unutmadım...

Şimdi kapıda yokluk...
Pencerede üç beş sardunya...
Dışarıda zemheri düşler...
Üşüdüm üstümü örtsene anne...